گل آفتابگردان زینتی دارای بذرهای کوچکتری نسبت به تخم آفتابگردان خوراکی بوده و به سادگی تحت شرایط مناسب جوانه میزنند.
آفتابگردان به شوری خاک نسبتا مقاوم بوده و در محدوده ای با PH خنثی به خوبی رشد می کند. بهترین ترکیب خاک برای کاشت ۳۰ درصد کوکوپیت، ۵۰ درصد پیت ماس یا ورمی کمپوست، ۲۰ درصد پرلیت دانه ریز میباشد. خاک سبکی که دارای کود حیوانی پوسیده و مواد ارگانیک بوده، همچنین از زهکش مناسب برخوردار است به رشد بهتر این گیاه کمک می کند. همچنین اضافه کردن شن به میزان ۱۰٪ میزان کل حجم مخلوط خاک به زهکش بهتر خاک کمک می کند.
بهترین دما برای رشد حداکثری گیاه آفتابگردان، دمای ۲۵-۲۱ درجه سانتی گراد می باشد. این گیاه دما را تا ۳۳ درجه و همچنین ۱۷ درجه به خوبی تحمل کرده و به رشد خود نیز ادامه می دهد. در صورت افزایش دما بهتر است که میزان آبیاری را افزایش دهید و یا فواصل آبیاری را کوتاه تر کرد؛ و بالعکس هر چقدر که هوا سردتر شود بهتر است که فواصل آبیاری را نیز بیشتر کرده و میزان آبیاری را کاهش دهید.
اگر میخواهید گلدان آفتابگردان را در منزل نگهداری کنید، حتماً باید محیطی پر از نور را برایش فراهم نمایید، مثلا پشت پنجره جنوبی با حداقل ۸ ساعت نور در روز ایده آل میباشد. اگر این شرایط را نمیتوانید فراهم کنید باید از نورهای کمکی یا همان فلورسنت استفاده کنید، برای این کار باید چراغ فلورسنت را در فاصله ۸ تا ۱۰ سانتیمتری گیاه قرار دهید.
گل آفتابگردان به آبیاری کافی و منظم نیاز دارد و تا حدودی نسبت به خشکی مقاوم است. در واقع این گیاه به علت ریشه های مستقیم و بلندی که دارد می تواند تا عمق سه متری خاک نفوذ کرده و به آب های زیرزمینی دسترسی یابد. آبیاری باید منظم و مرتب صورت گیرد و افراط و تفریط نباشد. کم آبی باعث عدم رشد و توسعه مناسب سیستم ریشه این گیاه، مخصوصا در طی ماه اول دوره رشد گیاه و در نهایت خشک شدن گیاه می شود. از طرفی آبیاری بیش از حد نیز باعث زردی برگها و ریزش آنان و پژمردگی و مرگ گیاه می شود.

آبیاری گل آفتابگردان
تا قبل از جوانه زدن بذرها نباید اجازه دهید، سطح خاک خشک شود، اگر ظرف کاشت را در مقابل آفتاب مستقیم قرار داده اید مشکلی نیست، ولی باید بیشتر مراقب بود تا خاک رطوبتش را از دست ندهد، چون بذر در عمق کمی کاشته شده که به سرعت ممکن است در مقابل آفتاب خشک شود و جوانه بمیرد.
گل آفتابگردان از نظر عکس العمل نسبت به طول روز، جزء گیاهان بی تفاوت نسبت به طول روز می باشد. این گیاه عاشق نور خورشید بوده و به مکانی پر از نور و با نور مستقیم آفتاب احتیاج داشته و درصورتیکه شرایط نور کافی برایش فراهم شود به خوبی رشد کرده و دارای تنه راست و افراشته می شود، ولی اگر در مکانهای با سایه زیاد و نور کم قرار گیرد، ضعیف شده و گلها کوچک می شوند و در نهایت ساقه خم شده و گل یا تشکیل نخواهد شد و یا گلهای تشکیل شده از بین خواهد رفت.